بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت بیست :
وقتی یزدان دوربین را به سمت خودش برگرداند دیلان حرص زده خیره اش شد و چند بار دهانش را باز کرد حرفی بزند که پشیمان شد.
برق چشم های مرد باعث می شد تمرکزش را از دست بدهد و خیره اش شود. گویی آن دو گوی تیله ای جادویش می کرد.
با این وجود چشم باریک کرد.
-یزید برای اسمت کمه!
آخه چی توی اون چشم های لعنتیت داری که خیره اشون می شم تموم مسئله های مهم ذهنم رو پاک می کنه؟
لطفا صبر کنید...
