پارت سی و هشتم :

دستم رو مشت می‌کنم و عقب می‌کشم:

-باشه اصلا هرچی خودت بگی، الان کجا می‌ریم؟ خونه بابام؟

سیبک برآمده گلوش تکون می‌خوره:

-می‌ریم شکایتت رو بنویسی، خیلی دست دست کردیم. مطمئنا تا الان فهمیدن دخترها از مرز رد نشدن و یه‌جای کار می‌لنگه.

مضطرب دستی به صورتم می‌کشم:

-من خیلی می‌ترسم، از اینکه پیدامون کنن.

با یادآوری اون روز، وحشت چشم‌هام رو

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    عالیه 😍

    ۳ سال پیش
  • نازنین مرادخانلو | نویسنده رمان

    فدای شما😍😍

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️