پارت چهل و سوم :
خود را تا جایی که می‌شد جمع کرد و پاهایش را به آغوش کشید. خیره شده بود به سیاهی که پیش‌روی داشت و همه وجودش گوش شده بود برای شنیدن صداهای بیرون.
هرمز دست روی دهان خود گذاشته بود تا حتی صدای نفس هایش را هم نشنوند.
هر چه بیشتر گوش می‌سپرد، کمتر می‌شنید. تنها صداهایی که می‌شنید، اصواتی مبهم و نامفهوم که قصد داشت قلبمش را از جا در آورد.
پایش بی‌حس شده و شروع به سوزن سوزن شدن،
لطفا صبر کنید...
