سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و دوم :
خونسرد شونه بالا انداختم.
- میتونی تو باور نکنی!
یکم مرموز نگام کرد.
- وایسا ببینم...
بعد قدم به قدم نزدیک شد.
این چرا حالت صورتش همچینه؟
نکنه بگیرن این جا تو این سوراخ سنگا بلایی سرم بیارن؟
نکنه هدف من بودم و گنج واقعی من بودم؟
- نه جدی دنبال گنجیم ولی...
الان وقت بلند فکر کردن بود؟ هرچی عادت بد مامانه بهمون رسیده.
اونقدری نزدیک اومد که مجبور شدم خودم یه Ù
لطفا صبر کنید...

طرفدار
0جون پسرمون عجب جایی نیهانو گرفتی 🤣 وای اگه نیهان سوتی بده دیگه سورژه محمد میشه