قلمرو رز به قلم حدیث افشارمهر
پارت صد و چهارده :
چندین ساعت طولانی گذشت. نمی دانم دقیق چند ساعت اما زمان زیادی بود.
حالم بد بود و هر لحظه بدتر می شد. دریچه ی کوچک در باز شد و سینی غذا روی زمین هل دادند.
با پاهایی لرزان از روی زمین بلند شدم و به سمت غذا رفتم. نان و کمی غذا بود.
با سرعت لقمه ای گرفتم و مثل یک قحطی زده ی واقعی خوردم.باید این بچه به نحوی تکان می خورد باید یک علامتی به من می داد تا مطمئن شوم زندست.
با ناله دستم را ر
لطفا صبر کنید...
مرضیه
2چرا یه دفعه ای می پره یعنی داره دیالوگ رو میگه یه دفعه می پره رو قضیه ی سه پارت قبل بعد ردوباره دیالوگ رو ادامه میدن سایت یه جوری شده🤔🤔