پارت صد و پانزده :

کامیار با ناراحتی سرش را به نشان نفی تکان داد و گفت:
-نه شرمنده، ولی اون ماشینی که آخرین بار لیلی رو سوار کرد پیدا کردیم.
چند عکس به دستش داد با دیدن ماشینی که عملا اوراق شده بود کلافه گفت:
-معلومه که هیچی از خودشون نمی ذارن...زدن ماشین رو داغون کردن که هیچ وقت پیداش نکنیم.
کامیار بشکی زد و گفت:
-همین جا صبر کن! وقتی جنازه ی ماشین رو پیدا کردم یه راست رفتم سراغ صاحب اون اورا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • کوثر

    0

    رمانتون عالیه

    ۲ سال پیش
  • H

    0

    خیلی خوبه

    ۳ سال پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    مرسییی

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️