سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هشتاد و پنجم :
از روی صندلی بلند شدم و جام رو به عمو دادم اما نرفتم.
یه نیم نگاهی به محمد انداختم ببینم هیچ تعارف می‌کنه که خانم محترم بیا شما بشین سرجای من یا نه، که دیدم نه!
از جنتلمنی فقط سیسش رو داشت.
نمی‌دونم چطوری و چقدر نگاش کرده بودم که عینکش رو از روی چشم‌هاش برداشت.
- جانم؟
یکه خورده نگاه گرفتم.
- چی؟
- نمی‌دونم تو داری نگام می‌کنی فکر کنم کارم داری.
دستی توی هوا تکون د
لطفا صبر کنید...
.
0😂😂همه بیش فعالا همینطورین بدبخت خانواده ها