اون کیه؟ به قلم حانیه باصری
پارت صد و شصت و ششم :
دو هفته بعد :
جلوی آینه به چشمها و بینی قرمزم نگاه کردم و با دستمال کاغذی آهسته خیسی زیر چشمامو گرفتم و لبخند زدم
- من خوبم.
صدام گرفته بود! صدامو صاف کردم و با لحن مثلا پر انرژی گفتم :
- مَن خوبم... چی گریه؟ ههه نه اصلا.
با شنیدن صدای بوق ماشین سریع کیف دستیمو برداشتم و عینک دودیمو گذاشتم روی چشمام.
از خونه بیرون رفتم.
دم در یه ماشین سوناتا سفید رنگ ایستاده بود. شیشه
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۷۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
Roghayyeh
4پسر تو نیما رو از سر گذروندی این که چیزی نیست😂😂
۱ سال پیشثنا بانو
0من یکی دارم عشقه عشقه فقط برم خونشون خودشو مادر بزرگم سر یه موضوعی باهم بحث کنن یه تیکه های به مادر بزرگم میپرونه بیا و ببین🤣🤣🤣
۳ سال پیشثنا
0الهی بچم ،کاش عاشقانه هاشون زیاد باشه حانیا جان مارو تو خماری نزار کم عذاب نکشیدیمم
۳ سال پیشپرنیا
3فقط پدر بزرگ 😂😂😂 دوتا ازشون بده من ببرم 🫠🫠
۳ سال پیشHealer
10پدربزرگ کوروش تنها پدربزرگیه که میتونه من و نصیحت کنه
۳ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
این قشنگ بود 🤣👌🏻
۳ سال پیشنرگسی
4عالی بود 😂😍
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...
نفس
4این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
خدارو شکر اون عوضی جانی قاتل خونخوار به درک رفت و برای انای زجر کشیده کوروش خیلی خوشحالم