التیام به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت صد و یازده :
ماهان و مهتاب رفتند. من ماندم با دلی آشوب و سینایی که اخمهایش در هم بود و روی ویلچر کنارِ پنجرهی سالن نشسته و بیرون را تماشا میکرد.
پارسا را به هر زحمتی که بود خواباندم. کمی کمپوت گیلاس داخل ظرفی ریختم و سمت سینا رفتم. کمی با فاصله کنارش ایستادم. سکوت بینمان باید شکسته میشد. زبان روی لب کشیدم و با بیرون دادن نفسم گفتم:
- سیناجان... واسهت کمپوت آوردم!
سر چرخاند. قلبم هری ف
لطفا صبر کنید...

اتی
2دلم سوخت واس سوگل 😭