پارت صد و یازده :

ماهان و مهتاب رفتند. من ماندم با دلی آشوب و سینایی که اخم‌هایش در هم بود و روی ویلچر کنارِ پنجره‌ی سالن نشسته و بیرون را تماشا می‌کرد.
پارسا را به هر زحمتی که بود خواباندم. کمی کمپوت گیلاس داخل ظرفی ریختم و سمت سینا رفتم. کمی با فاصله کنارش ایستادم. سکوت بین‌مان باید شکسته می‌شد. زبان روی لب کشیدم و با بیرون دادن نفسم گفتم:
- سیناجان... واسه‌ت کمپوت آوردم!
سر چرخاند. قلبم هری ف

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۸۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اتی

    2

    دلم سوخت واس سوگل 😭

    ۳ سال پیش
  • سین

    5

    وای عالیه نگار خانم جون من بی صبرانه منتظرم ببینم چطوری از منصور انتقامش رو میگیره

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    2

    حق داره سینا

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️