سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفتاد و نهم :
پوزخندی زدم و بیخیال دستی توی هوا تکون دادم.
- چه خبری باشه، اونم با این دوستت.
- چشه مگه؟ پسر به این خوبی!
این بار من ابرویی بالا انداختم؛ تهش خبری باشه یا نباشه؟
کشته مرده این مرام و معرفت پسرا بودم.
اصلا به این چه خبری هست یا نیست؟
- بیخیال شو!
به میلهای که من بهش تکیه داده بودم تکیه داد و دست به سینه نگام کرد.
- تو دوست پسرت گیر نمیده اومدی اینجا؟
نگاهی بÙ
لطفا صبر کنید...
