سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفتاد و چهارم :
با حرص و بیچارگی تقریبا داد زدم: مال مامان بابامه!
بعدم با حرص برگشتم و چنگی به موهام زدم.
- اَه، ول کنید دیگه شماهم، هی بچه بچه.
روی تخته سنگی که پایین بود نشستم و آرنجم رو روی زانوهام گذاشتم.
احساس میکردم انقد خجالت کشیدم که تموم صورتم از خجالت قرمز شده.
وقتی دیدم صدایی از هیچکدوم در نیومد، سر بالا آوردم و نگاهشون کردم.
دوتاشون توی سکوت و با تعجب داشتن همدیگه و من رو ن
لطفا صبر کنید...

شهاب
0سلام چرا یهو قفل میشه میگه برای ادامه باز برنامه نصب کنید