التیام به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت نود و نهم :
آنقدر غرق افکارم شده بودم که نفهمیدم، نتیجه‌ی بحث‌شان چه شد و کی رفتند! با صدای کوبیده شدن در، شانه‌هایم بالا پرید و نگاهم سمت در کشیده شد. من مانده بودم و کودکی در آغوش و مهتاب که چهره‌اش عصبانی و برافروخته بود.
- الان دیروقته نمی‌خوام عمه و بابا اذیت بشن وگرنه همین الان می‌رفتم همه‌چی رو به عمه می‌گفتم!
غرولندکنان و با حرص این‌ها را گفت و لبه‌ی تخت نشست، ادامه داد:
- اِ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
مارال
6بنظرم یکی دونستن شخصیت مهتاب و سوگل درست نیست گرچه هردو انتخاب اشتباهی داشتن اما باید توجه داشت که مهتاب مثل سوگل تو خیابون عاشق یه خلافکار نشده بود
۳ سال پیشزهرا
5چقد سرپرست بودن کار سنگینیه، تصمیم هایی میگیری که فکر میکنی صلاح طرف هست، ولی غافل از اینکه داری نفرت تو دلش میکاری و همش از نگرانی های مسئولانه نشات میگیره که اونم درست هست...
۳ سال پیشمهلا
9بعضی وقت ها آدم بخاطر دوست داشتن زیاد محکوم میشه،محکوم به دخالت تو زندگی کسایی که از خودتم بیشتر دوستشون داری! اینجوری میشه که همچی رو فقط برای خدت میخای بعد میفهمی که چرا تغییر کردی چرا شدی این؟
۳ سال پیشآتی
2آخی 😟😟 مرسی نگار جون
۳ سال پیشقشنگتراز پریا
9به نظر من اون بچه هیچ گناهی نداره و مهتاب داره بدی کاری ک مهدی باهاش کرده رو پای اون بچه هم مینویسه بچه ای ک گناهی نداره؟
۳ سال پیشدخترای من
4آخی 😔مرسی عزیزم
۳ سال پیشآناهیتا
6عالی بود مثل همیشه 👏🌹🌹
۳ سال پیشریحانه
6رمان آموزنده و جذابیه😍ممنون نویسنده عزیز🥰
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...
مارال
5همچنین کار سوگند به عنوان سرپرست سوگل خیلی منطقی تر بود تا کار مهدی بنظرم کار مهدی بیشتر شبیه آتیش سوزوندن بود تا دوست داشتن و نگرانی چون اگه خودش فقط یکم منطق داشت عاشق یه زن خلافکار نمیشد