سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و دوم :
شک نداشتم از دور یکی من رو میدید و به رفتارام دقت میکرد، صد در صد میگفت عاشق محمد شده و روش کراش زده.
عصبی دست به سینه نشستم که در کمال تعجب دیدم محمد به سمتم اومد.
طاقت نیاوردم و هنوز نشیمنگاهش به صندلی نرسیده گفتم: نمیخوای چیزی بگی؟
مکثی کرد و بهم نگاهی انداخت.
بعد خیلی ریلکس نشست و جواب داد: یکم صبر کن بهت میگم.
شاکی سمتش چرخیدم.
- یعنی چی چرا داری میپیچونی؟
لطفا صبر کنید...
