سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت چهل و نهم :
وسط خوردن صبحونه هم حواسم به محمد بود که مدام با گوشیش ور می‌رفت و چت می‌کرد.
یا صهیب بود یا زنش یا اگه خیلی چندش و تاریک بهش نگاه می‌کردم، دوست دخترش بود.
سرش رو که بالا آورد، نمی‌دونم تو نگاهم چی دید که یه لحظه اخماش توی هم رفت.
نامحسوس دستش رو به نشونه چیه تکون داد که بی‌دلیل براش چشم غره رفتم.
لیوان جلوش رو بالا گرفت و بعد با نگاش دنبال یه چیزی گشت.
یزدان پرسید: دنبال
لطفا صبر کنید...
