پارت صد و چهل و چهارم :

بر من ببخش، گاه چنان دوست دارمت
کز یاد می‌برم که مرا برده‌ای ز یاد
دردا چنان که عمر و دریغا چنین که مرگ
از من گرفت مهلت و مهلت به من نداد!
در راه رسیدن به ت  گیرم که بمیرم 
اصلا به تو افتاده مسیرم که بمیرم
یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا،
افتادمو باید بپذیرم که بمیرم
این کوزه ترک خورد چه جای نگرانیست
من ساخته از خاک کویرم که بمیرم
خاموش مکن آتش افØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • !(: یاشیل قیز

    0

    سلام؛ خسته نباشین و دمتون گرم بابت این رمانِ زیبا و دقیق؛ من طی دو روز گذشته تصمیم گرفتم این رمانم بخونم و خدایی خیلی خوشم اومد؛ بعنوان فردی که اولین بار شروع به نوشتن کردین قلم قویی دارین؛

    ۴ سال پیش
  • !(: یاشیل قیز

    0

    رمانتون با موضوع جذابی انتخاب شده؛ به جزئیات دقت شده و امیدوارم در آینده نقص هایی که کمی شوق خوندن رو از خواننده میگیره برطرف بشه! ولی درکل مشتاقانه منتظر ادامه رمانم؛ اینکه قابل حدس زدن نیس زیباس!

    ۴ سال پیش
  • خاطره

    2

    شعرهای فاضل نظری بسیار عالی هست🌹🌹🌸🌸سپاس داداش بزرگوارم عالی بود خدا قوت دم و بازدمت گرم 🌹🌹🌹🌸🌸امیدوارم پای یه زن دیگه در کار نباشه فقط خدا به داد دل نفس برسه 😔

    ۴ سال پیش
  • زهرا

    6

    وا عدلی رفت سراغ سیگار؟😐💔 رفتارای نفس بچگانس

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    6

    چ ریلکسه تابش خوش ب حالش ولی کاشکی پای یکی دیگه وسط نباشه نفس گناه داره راستی شهروز چرا پیداش نیست 🤔

    ۴ سال پیش
  • اسرا

    3

    بلاخره تابش پیداشد

    ۴ سال پیش
کپی شد!