پارت صد و چهل و یک :

انتظار داشت‌مثل‌ طناب‌دور گردنش می‌پیچید و هردقیقه‌ تنگ‌تر می‌شد، چشمش‌به برگشت‌آنها خشک‌ماند.
سرانجام‌ بعد پنج‌دقیقه‌ امیرعلی‌ از پشت‌دیوار سفید پیدا شد، ولی‌انگار چیزی‌ در چهره‌اش غیر‌عادی به‌نظر می‌‌رسید.
قدم‌هایش روی‌کاشی‌ها کشیده‌ می‌شد و صدای خفیف خش‌خش به‌گوش می‌رسید نفس‌با‌احتیاط طرفش‌رفت:
- چی‌شد اجازه میدن‌بچه‌رو ببینم؟!
امیرعلی دسØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نازی

    1

    پس تابش کجاس؟ چرا خبرش نمیکنن😐

    ۴ سال پیش
  • ثنا بانو

    6

    اگه یادت باشه گفت که امیرعلی به جای تابش برگه رضایت نامه امضا کرده و کسی از مسئولین بیمارستان هنوز تابشوندیدن پس هنوز فکر میکنن امیرعلی پدر بچه است

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    7

    وای نه 🥺 ولی آخه چرا بچه مرد 🥺

    ۴ سال پیش
  • خاطره

    4

    خدایا طفلک نفس😭 خواهرم واسم خوند داستان رو طپش قلب گرفتم وگریم گرفت😭😭سپاس داداش مهراد دم و بازدمت گرم خدا قوت 🌸🌸🌸

    ۴ سال پیش
  • نیکا

    4

    چه غمگین شد

    ۴ سال پیش
  • اسرا

    4

    خوب بودولی مرده همین طوربه غریبه نمیدن

    ۴ سال پیش
  • الناز

    6

    خیلی غمگین بود 😔😔😔😔

    ۴ سال پیش
کپی شد!