بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هفتاد و یک :
رفت و پلاستیک‌ها رو توش انداخت.
به حرص گفتم: چرا جوابم و نمیدی؟
- چرا باید جوابت و بدم؟
از لحن تندش نه جا خوردم نه از رو رفتم اما اون باز هم با بی‌رحمی ادامه داد: نه خونواده، نه زندگی، نه احساس و نه تو، هیچ‌کدوم برای من مفهومی نداره! اگه فکر میکنی با هر بار نجات دادنم خوشحال میشم اشتباه میکنی! اگه فکر میکنی می‌تونی فرشته نجاتم باشی و چیزی از وجودم و عوض یا ترمیم کنی، باز
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
dala
2اسم سندرومش تو رمان هست تو نت هم از علائمش چیزایی که نویسنده گفت رو نوشته بود
۶ سال پیشفاطمه
7مثل همیشه عالیی
۶ سال پیشدریا
8رمانت برعکس بقیه رمانا تکراری نیست واینه که جالبش کرده
۶ سال پیشآهو
15دلم برا آرادسوخت بیچاره انتظار داشت فکرش اشتباه باشه و رها فرار ....😬 اما کرد رها هم حق داشت منم جا اون بودم فرار می کرد فقط اون جا که گفت خیلی بی رحمی اره رهابی رحمه شاید اون موقع نبود ولی حالا هست
۶ سال پیشS.A
15قلمت عالیه نویسنده عزیز جوری حرفای نگفتشون رو به چیزای دیگه تشبیه میکنی تا به زبون بیارن که شاید اول نفهمیم منظورشون رو اما با چند بار خوندن و فکر کردن میشه کل زندگیشونو تو اون حرفا جا داد. ممنون🌹
۶ سال پیشپریا
15عالی دوستش دارم رمان جالبیه داستانش تکراری نیست 😘😘😘😘مرسی نویسنده
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
S.A
20بیچاره آراد دلش شکسته.چرا نمی خواد گذشته شوفراموش کنه.میدونم هر چقدر هم از گذشته فرار کنه باز همراهشه اما کاش یه دل سیرگریه میکرد و حرفاشو به رها میگفت تا شاید کمی از اون درداکم بشه.خیلی براش ناراحتم.