بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هفتاد و دوم :
اون خیابون هر چه‌قدر هم طولانی بلأخره به سر رسید، سوار ماشین شدیم و مسیر طولانی تهران با عمارت هم در جدال با احساسات مختلف و آزاردهنه به سر رسید.
وسط حیاط ماشین و نگه داشت و با شتاب پیاده شد.
آهی کشیدم و چند دقیقه بعدش منم پیاده شدم.
از پله‌ها بالا رفتم و وارد سالن شدم.
چشمم به عمه ایزابل افتاد که به سمتم میومد.
- رها؟
- جلل الخالق بلأخره اسمم و فهمیدی، من بهت افتخار م
لطفا صبر کنید...
آهو
9خیلی عالی بود پس آراد خیلی دلش گرفته که اون جوری رفتار کرده یعنی کم کم داره عاشق رها میشه من که عاشق اراد شدم😁(دلت از هرکی پر بود سرمن خالی کردی )این اهنگ من و یاد آراد و رها می ندازه