سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت سی و هشتم :
با شنیدن صدایی مثل له شدن سنگ ریزه‌های روی زمین از پشت سرم، خشکم زد.
یا حضرت عباس...
با چشم‌های گرد وایسادم.
مغزم هیچ فرمانی نمی‌داد که چیکار کنم و به ذهنم هم نمی‌رسید فرار کنم.
نفسم توی سینه حبس شده بود و یه لحظه که حس کردم صداها خیلی نزدیک شدن چشم‌هام رو بستم.
یاد حرفای اون روانشناسه افتادم که می‌گفت با ترسات روبه رو شو!
فوقش یا گرگه که می‌دوم جیغ می‌زنم یا جنه و
لطفا صبر کنید...
فرنگیزخاله
0مهیار لاله؟ چرا حرف نمیزنه من از شخصیت مهیار خوشم می یومد خو