التیام به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت هفتاد :
***
سوگند
پلکهایم سنگین بود و هنوز احساس گیجی و خوابآلودگی داشتم. نگاهم به پنجره افتاد که پردهی سفیدرنگش کمی کنار زده شدهبود و تاریکی شب پیدا بود. آهسته سرم را سمت دیگر چرخاندم. کسی در اتاق نبود. دستم را لبهی تخت گرفتم تا بنشینم که ضربهی آرام و کوتاهی به در خورد و در آهسته باز شد. انتظار دیدن سینا یا مهتاب را داشتم که برخلاف انتظارم مهندس آریا داخل اتاق سرک کشید. نگاهش
لطفا صبر کنید...

مهفا
0💎