التیام به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت شصت و یک :
از عمارت سلطان بیرون آمد. غم مثل غده‌ی سرطانی رو به رشد در سینه‌اش حجیم و حجیم‌تر میشد؛ انگار می‌خواست قلبش را بترکاند، سینه‌اش را بِدَراند و بیرون بزند. سرش را بالا گرفت. آسمان کبود و گرفته بود. قطره‌های گرم اشک از گوشه‌ی چشم‌هایش راه گرفت. خاطرات مقابل نگاهش قد علم کردند. همه‌چیز تکرار شد؛ از اولین مرتبه که سوگل را در شرکت منصور دید تا تمام لحظاتی که با هم کلکل و دعوا کردند و روز
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۳۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
قشنگتراز پریا
11با اینکه قبلا از سوگل بدم میومد کاشکی نمیمرد انگار رمان با بودنش ی حس و حال دیگه ای داشت😔💔
۴ سال پیشااا
5از بلندی پرت شده صورتش خونی بوده. وگرنه اینجور ک نمیشه گفتم که حدس زدن سوگل بوده. ازمایش میدن اگه مشخص نباشه همینجوری ک خاکش نمیکنن
۴ سال پیشنفسم
10دلم بدجوری واسه سوگل گرفت..گناه داشت نباید اینطوری زندگیش تموم میشد😔
۴ سال پیشزهرا
9کسی که با سوگل دشمنی نداشت که بخواد بکشتش جز منصور ولی منصورهم فکرنکنم این کارا کرده باشد پس سوگل زنده است کسی هم که مرده چون صورتش معلوم نبوده اون نبوده سلطان اونا پیش خودشون نگه داشتند
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...
حنا
4با اینکه سوگل بخاطر شرایط زندگیش اینطوری شده بود و اخیرا هم مثلااااا خوب شده بود ولی من واقن هنوز ازش خیلییی بدم میاد