پارت نود و دوم :

با‌صدای ممتد زنگ ساعت،  تابش کش و قوسی به بدن‌خشک و خسته‌اش داد و آهسته‌اش غلت‌زد که ناغافل از روی کاناپه‌ افتاد و لیوان آبی که بالای میز‌بود، روی سرش‌خالی‌شد.با‌عصبانیت لیوان را برداشت و روی میز کوبید.
- لعنت به این زندگی که واسه خودم درست‌کردم!
بی‌حال‌ همان‌طور روی زمین‌دراز کشید، کمی از درد بدنش کاسته‌شده بود انگار آش خوب‌ تاثیر گذاشت که گلودردش بهبود‌ پیدا کرده‌.

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۴۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سیتا

    0

    دو ساعت پنجاه سه دقیقه دیگه پارت جدید میاد😎😎

    ۴ سال پیش
  • ??????

    4

    خسته نباشید جناب رستایی، عالیه داستانتون. دوستان فکر نمی کنید باید ب اصل داستان توجه کنید، تا ی دونه غلط ممکنه واسه هرکسی پیش بیاد

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    2

    آفرین 👏👏

    ۴ سال پیش
  • .

    1

    دقیقا

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    3

    مرسی مهرداد جان 🙏 ولی کاشکی از امیر علی هم میگفتی رمان مهرداد با غلط املایی هم قشنگه و با حاله مرسی 🌸

    ۴ سال پیش
  • خاطره

    3

    دمت گرم داداشی مثل همیشه عالی بود دم و بازدمت گرم خدا قوت دستت درد نکنه🌹🌹🌹🌹

    ۴ سال پیش
  • قشنگتراز پریا

    2

    زبان ادبیات با این کلمه«درظمن» نابود شد😐من وقتی رمانتو میخونم ب تنبل ترین دختر کلاسمون امیدوار میشم😐 . ولی این پارت کم بودا/:... باشه باشه .مهراد نزنی منو پرت کنی بیرون 😐😂 وقتی مهراد اعصبانیه🤬😂

    ۴ سال پیش
کپی شد!