از خود رانده به قلم سنا فرخی
پارت صد و بیست و هشتم :
دهانش به سکوت بسته شد و قطرات اشک آرام- آرام فرو می‌ریخت. رومینا در خواب تکانی خورد که همان لحظه رهام لب باز کرد:
- بهت حق میدم، ولی سی و چهار سال از زندگیت رو پای همون آدم تلف کردی؛ حالا می‌خوای باقی عمرت هم با فکر کردن بهش بگذرونی؟ این طوری چی ازت می‌مونه؟ اصلا به خودت نگاه کردی؟ توی این مدت چقدر بی‌جون و ضعیف شدی؟
راحله روی مبل نشست و در تایید حرف رهام سر تکان داد که زن دوباره گف
لطفا صبر کنید...
سارای
6سلام بیچاره هستی، امیداورم اینده ی خوبی درانتظارش باشه،اون میتونه بدون کیان بهترین باشه، وامیدوارم بایاشاراینده ی داشته باشه، دستت طلا نویسنده جونم⚘⚘