از خود رانده به قلم سنا فرخی
پارت صد و بیست و یک :
***
یک شبانه روز گذشت و هستی هنوز در سالن بزرگ بیمارستان نشسته بود. از دیروز خواب به چشمش غریبه بود و با چشمانی گودافتاده راهروهای تنگ و غمناک بیمارستان را بالا و پایین می‌کرد. کیان از دیروز مدام از او می‌خواست به خانه برود، ولی او قبول نمی‌کرد. فقط حرف‌های دکتر سپیده را در سر مرور می‌کرد و از ناتوانی‌اش حرص می‌خورد.
کیان از بوفه‌ی بیمارستان بیرون آمد و به طرف او قدم تند کرد. به
لطفا صبر کنید...
فرزانه
6رمانتون تا پارت بعدی بیاد از دهن میفته