پارت بیست و نهم :

تمام فکرش پیش یزدان بود؛ الان در کلانتری چکار می‌کرد؟ دلش مثل سیر و سرکه می‌جوشید و جرأت حرف زدن نداشت. ماشین را از حیاط بیرون برد و خودش پیاده شد. صندلی کناری نشست که سوگند آمد.
- وا... چرا پشت فرمون ننشستی؟ اینقدر تنبلی یه رانندگی هم نمی‌کنی؟
با بی‌حالی گفت:
- مامان من حالم خوش نیست، شما بشین دیگه...
پوفی کشید و نشست.
- چته؟ رنگ و روتم پریده‌اس! وقت پریودیتم نیست که...

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۴۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️