رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هشتاد و پنجم :
هر بار میخواستم بین حرفهایش بروم و چیزی بگویم اما تحت تاثیر بخشی از حرفهایش بودم.
- تو من و به این دنیا بر میگردوندی حداقل حضورت باعث میشد فکرم اون سمت نره.
حس خوشی به سرعت در دلم ریشه دواند.
میان تمام دلخوریها...
دلشکستگیها...
حالا عرشیا روبه رویم ایستاده بود و داشت میگفت نسبت به من بیحس نبود.
- کارایی که سعید کرد اصلا ربطی به من نداشت!
دست داخل جیب
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۵۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
فری
1په سبحان چی...
۴ سال پیشسباستی
1رفت به درک !
۴ سال پیشسم
0چند قست موند؟؟
۴ سال پیشAysan
0😍😍😍😍😍😍
۴ سال پیشسیتا
2یعنی الان همه چیز درست شد دوباره باهم هستن این ها یا همه چیز بهم میخوره
۴ سال پیشسباستی
2وایییی خیلیییی خوب بود 🥺🥲
۴ سال پیشفاطی
4سبحان چی میشه پس
۴ سال پیشدخترای من
6گریه م گرفت 😢😢 چ زیبا ♥️😌
۴ سال پیشFaezeh
3گدوووووووو😙♥✨
۴ سال پیشرائیتی
6قلبم اکلیلی شد🥰😍😂
۴ سال پیشاسرا
6احساسی
۴ سال پیشچشانا
10چه گوگولیییی🥺
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Dayana
0هیچوقت عرشیا رو دوست نداشتم الان حسم بهش خیلی بهتر شد ولی بازم بنظرم در مقابل سبحان هیچه کاش سروه و سبحان بهم برسن اصلا روند داستانم یجوریه که نمیتونم انتظار دیگه ای داشته باشم.بنظرم عرشیا مال گذشتست