بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت پنجاه و یک :
بی‌حوصله چرخی توی اتاق زدم و کلافه به اطرافم نگاه کردم اما هیچ چیز سرگرم کننده‌ای توی اتاق به چشم نمی‌خورد، قبلنا از تراس پایین و نگاه می‌کردم و وقت می‌گذروندم اما از وقتی عمه ایزایل اون داستان وحشتناک و بهم گفته بود دیگه جرعت نداشتم نزدیکش بشم.
از دور نگاه کردم. حیاط مثل همیشه ساکت و منظم بود و بادیگاردها نگهبانی می‌دادن و دقیقأ یه‌دونه گندشون زیر پنجره اتاقم بود.
گاه‌هایی
لطفا صبر کنید...
13کرم *** خوده درخته مگه رها مرض داره که هی میره سمت آراد اه همین کاراش آخرش کار دستش میده دیگه