بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت پنجاه و دوم :
از شنیدن صداش توی دلم خالی شد.
بابا ترسناک، عربده کش! نکشیمون!
نفس عمیقی کشیدم و صلواتی فرستادم.
بعد هم با ترس داخل شدم و سینی رو تو بغلم فشردم.
- برو بیرون...
آب دهنم و قورت دادم و با لحن جسورانهٔ رهائیم گفتم: جمت کن من دیگه به دیوونهبازیات عادت دارم!
صدای آه طولانیش و همراه با عصبانیت درونش، شنیدم و احساس کردم امشب دیگه میکشتم و خلاص!
با قدم های لرزونم به سمت اÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
ایناز
6اینا الان مال گذشتس؟
۶ سال پیشفاطمه
8اهوم هنوز توی گذشتس
۶ سال پیشایناز
3مرس
۶ سال پیشبرگزیده
9دلم میسوزه برای رها و آرمان(کیل)😞دوتاشون خیلی سختی کشیدن و خواهند کشید☹حداقل امیدوارم آخر رمان با پایانی تلخ نباشه
۶ سال پیشfrya
15کِیل اسم اصلیش آراده کرم پور آرمان
۶ سال پیش،
9اومد ثواب کنه کباب شد
۶ سال پیشK
13بیچاره میاد کمک کنه همیشه بد مبینه😪
۶ سال پیشSahar
7به قول معروف کرم از خود درخت خب مگه مرض داری هی می پیچی به پرو پاش
۶ سال پیش.
14اگه نپیچه که جذابیت رمان دیالوگای باحالش می پرن
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

شیوا
2داستان جالبه ومتفاوتیه واقعا خسته نباشید ممنونم نویسنده ی عزیز