آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و چهل و نهم :
« سه روز بعد- مهرانا»
- الان باد می‌برتتا، چرا نمیای تو؟
بدون اینکه لحظه‌ای چشم‌های خشک شده‌ام رو از مسیر بدزدم، آهسته گفتم: سردم نیست.
- به‌خاطر اینه که گیرنده‌های حسیت نابود شدن، کلیه‌هات فسیل میشن می‌میریا!
پلک‌هام رو با بی‌حوصلگی روی هم فشار دادم و دستم و روی شقیقه‌ام گذاشتم.
- خوبم جاوید، بکش بیرون.
پوفی کشید و از سر و صداهاش فهمیدم که یه گوشه اون‌ور
لطفا صبر کنید...
معصومه!!!
8لاوین جاوید رو نکشه ، صلوااات 😂