پارت دویست و سی و هشتم :

لب باز کردم چیزی بگم که ناگهان یه فکری از ذهنم گذشت و سکوت کردم.
با یه تحلیل کوچیک و مرور حرف‌های قبلیش در آنی کلی فکر بهم هجوم آوردن و تونستم بین انبوهی از اطلاعات یه حقیقت و تلخ و در عین حال واقعی رو پیدا کنم...
یه الگوی منطقی‌تر از اتفاقات دیوونه‌واری که داشتن میفتاد و حالا بدون احساساتم خیلی خوب درکشون می‌کردم؛ وقت گریه و زاری نبود، حتی اگه می‌تونستمم نمی‌خواستم بهشون بها ب

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • یاسم

    2

    چه خوشگل!چه زیبا!به به به به!

    ۵ سال پیش
  • ممد دختری در مزرعه

    4

    وااای چی ب چی شد الان؟ یکی ب من توضیح یدهه

    ۵ سال پیش
  • //

    1

    هیچی از توهم اومدن بیرون تو دنیای واقعی. نیوان پس از سخنرانی قهار پروا ییهو به راه راست هدایت شد و خب الان کنار هم تو اون بیابونن. پارت بعد ایشالا جاوید و مهرانا

    ۵ سال پیش
  • alone

    0

    خسته نباشی نویسنده جون😘❤ جان جدت پارتهای بیشتری بزار چشمم تو انتظار هرپرت خشک شد😢

    ۵ سال پیش
  • خواننده محترم

    6

    واییییی😱خدایا من طاقت ندارم،الان چی میشع،نویسنده تو منو اخر جوون مرگ میکنی🙄💔🥲

    ۵ سال پیش
  • سمیرا

    4

    بلاخره شفاف وتاثیرگذارگردید😄🤪😍😘میسی

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️