آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست و هشتم :
سریع دست بردم و چوب درازم رو از روی شونه‌ام برداشتم؛ نگاه اخمو و دقیقی به اطراف انداختم و گارد گرفتم.
این دور و بر که چیزی نبود، برای همین یه لحظه فکر کردم احتمالاً دیوونه شدم و توهم زدم.
خواستم به راهم ادامه بدم که دوباره همون جیغ توی سرم پیچید، منتهی به صورت رگباری.
چرخی دور خودم زدم و با گیجی به طرف صدا دوییدم.
هر چه‌قدر جلوتر می‌رفتم جیغ‌ها بلندتر می‌شدن و ما بینشون ه
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۷۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
Dayana
1🤣🤣🤣
۵ سال پیشDayana
1واااای پروا خیییییلیی خوبه😂😂😂😂
۵ سال پیشمن
2یه مدت رمان جذابیتش و از دست داده بود ولی واقعا الان حرففففف نداره خسته نباشی نویسنده
۵ سال پیشحورا
5وری وریی گود من دوست زیاد خداییی عالیه این رمااان محشر ولی یه خورده پرا کندست اگه هی از این از اون بگه بهتره کلا ۲۰ قسمت برا یکی نزاره بهتره ادم نگران اون وریا میشه:)))))
۵ سال پیشیاسم
8الهییی پشمک بیخاصیت😂
۵ سال پیشحکک
13فقط اونجا که گف از بازوهای ایهام هم جذاب تره😂😂
۵ سال پیشدلربا
6قشنگ✨
۵ سال پیش:)
13پروا به لاوین میرسه چه بدجنس میشه😂😂😂🤣🤣🤣
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
//
18قربون پروا که حتی بعد تکاملم هنوز ذات نداره :) خوبه خوبه ادامه بده.