آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست و هفتم :
«دایمون »
با زحمت بدنم رو به دیوار تکیه دادم و در حالی که سعی داشتم از جام بلند شم، با جدیت گفتم: نه نمیشه، اصلاً اجازه نمی‌دم.
با همون لبخند کمرنگ مرموز که چند دقیقه‌ای می‌شد روی لبش خشک شده بود، به سمتم اومد و زیربغلم رو گرفت.
بعد دوباره با آرامش کوبوندم سرجای قبلی و خونسرد گفت: کی اجازه خواست؟ فقط گفتم که بدونی.
به‌خاطر نبرد هم‌زمانم با پروا و بدن شل و پلم، با صورتی مچا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
من
0د۳یقا
۵ سال پیشدلربا
4من عاشق پروام و این جیغ میتونه برای لاوین باشه
۵ سال پیش:)
13مطمئنم این جیغ لاوین😂😂😍
۵ سال پیش---
7صد در صد . خیلی وقته ازش خبری نی و حالا نوبت جفت پروا و لاوین گنار همه
۵ سال پیش//
13دوستان میگفتن پروا فرق کرده والا اینکه مثل قبل خوبه که فقط حرفه ای تر و مسلط تر شده. خوشم میاد روحیه شنگولی شو حفظ کرده.
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
یسنا
1چررررررررررررررررا تا من میخوام یه چیزی از پارت بفهمم پارت تموم شده 😔😔