رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و هفتم :
ناگهانی سر برگرداند و با دیدنم چند ثانیه‌ای نگاهش را رویم ثابت نگه داشت که به رسم ادب سری به نشانه سلام تکان دادم و او هم متقابلا همین حرکت را تکرار کرد.
- سروه؟
با صدای نسترن، به سمتش برگشتم.
دستم را گرفت و کشید.
- بیا بریم پیش بچه‌ها.
بچه‌ها منظورش به پژمان و عرفان و چند تا دختر دیگری بود که کنارشان ایستاده بودند.
نگاهی به ساعت زیبایی که گران قیمت هم می‌زد، انداخت
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
0داره هیجانی میشه ولی تا برسیم به اون قسمتای هیجانی ما پیر میشیم🥲
۵ سال پیشتعطیلم
6من که حس میکنم اون سبحان گور به گوری یچیزی داخل شربت ریخته 😅😂
۵ سال پیشرها
4خیلی داستان داره یجوری پیش میره خیلی عادی شده یکم هیجانیش کن با تشکر نویسنده جون
۵ سال پیشحدیث ,
3نویسنده عزیزم بعد از چند روز تاخیری توی پارت گذاری همچین پارت کوتاهی رو گذاشتین ؟ این چه وضعشه آخه
۵ سال پیشچشانا
8و بعد از چهار روز پارت گذاری😑خدایی یا برنامه مشکل پیدا کرده یا نویسنده ها باهم دست به یکی کردن چراااااااا انقدر پارت گذاری ها نامنظم شده😑🙄
۵ سال پیش---
3الان استراحت بعد امتحاناته :|
۵ سال پیشهیفاء
16چرا حس میکنم توشربت یه چیزی هست
۵ سال پیشسارای
3چی میخوای برام بفرستی دوست عزیز
۵ سال پیشسارای
5سلام من اولین نفریم که خوندم خیلی خوب ولی کم بود😔😔میشه بیشتر بزارین🙏🙏🙏
۵ سال پیش...
15ادرس تو به بگم جایزه تو برات پست کنن ، اخه نکه اول خوندی😐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
کیمیا
2چقد کممممممم😭😭😭اینجوری پیر میشیم تا تموم شه ،من میزارم کنار این رمانو 🤕