دشمن بی نقص به قلم فاطمه سیاوشی

پارت سوم :

صدامو کمی بالا اوردم و در حالی که اشکهایم بند نمی امدند گفتم :تو منو ول کردی رفتی پیش اون زن ،بااین که میدونستی میری خواستی لباس عروس بپوشم اخه تو چقدر پستی ....چرا از من ،از احساساتم سو استفاده کردی ،برسام من دختر غریبه نبودم دختر عموت بودم چرا با من اینکارو کردی ؟
تکانی خورد،چشمانش غمگین بود اما حرفی برای گفتن نداشت .با تمام توانم دویدم واز پله ها بالا رفتم و خودم را روی تختم پرت کردم و از ته دل زار زدم برای این عشقی که تو قلبم خونه کرده بود و قصد رفتن نداشت ...
چقدر ظالمانه همه چیز را در سرم کوبانده بود .
*****************
_جانم ساره
_ستوده کجایی امروز میای اینجا؟
_نه ابجی دارم میرم بیمارستان
_عه مشغول به کار شدی؟
_اره عزیزم از طرف جمشیدی دارم میرم ...فک کنم تا شب بیمارستان باشم .
_فردا چی؟فردا میای؟
_بهت خبر میدم عزیزم
بعد از قطع کردن تماسم ،سوار اتبوس شدم .
دیدن ادمهایی که هر کدوم سمت کاری میرفتن مرا سر شوق می اورد .
از بچگی دوسداشتم پرستار شوم .......از این که هر شب شیفت وایسم و مراقب مریض ها باشم راضی بودم ...کارم را دوست داشتم و علاقمند به کارم .
..من خدمت به ادمهارو واقعا دوسداشتم...وقتی روی زخم هایشان مرحم میگذارم یا حتی مسکنی که میزنم تا شاید دردهایشان تسکین بیابد ارام میشدم ،با این که این زخمها بیشتر روی قلب ادمهاس ....اما حتی اگر کمی هم مفید هستم این مرا راضی نگه میدارد.
بعد از چند بار خط عوض کردن به بیمارستان رسیدم .
روپوش سفیدم را پوشیدم ‌.و بعد از اعلام حضور کردن
وارد بخش شدم .پرستاری کنارم امد و توضیح داد که باید چه کارهایی انجام دهم ومن با دقت به حرفهایش گوش میکردم .
یکی یکی به مریض ها سر زدم و حالشان را پرسیدم ...
امپول های اتاق شماره ۲۲را اماده کردم و سراغ مریض رفتم .
پیرزن خوش اخلاقی که بخاطر عمل رحم روی تخت بیمارستان بود .
_سلام مادر
_سلام دخترم
_خوبین انشالله درد ندارین ؟
_چی بگم دخترم اصلا حالم خوب نیست .
_طبیعی هست بخاطر عمل سختی بوده که داشتین ،براتون مسکن میزنم کمی اروم بشین
_خیر ببینی عزیزم
وقتی تو بیمارستان به بقیه کمک میکنم گذر زمان را حس نمیکنم بقول استادم که همیشه میگه:یه پرستار متعهد و موفق باید اونقدر دور بیمار باشه که احساس تنهایی نکنه...
گزارش مریض ها رو ریز به ریز نوشتم و روی میز گذاشتم ...به شراره مریض ها رو سپردم .
کشو قوسی به بدنم دادم و به طرف بوفه بیمارستان رفتم و بعد از خرید قهوه روی صندلی داخل حیاط نشستم ...
تلفنم زنگ خورد اوفی گفتم و دکمه اتصالو زدم ...
_بله مامان
_سلام دخترم خوبی یه سلامم به مادرت نمیکنی
خندیدمو گفتم :شرمنده عزیزم جانم بگو‌
_عموت فردا شب مهمونی داده ....انگار برسام دوهفته دیگه بر میگرده انگلیس.
اهی از ته دل کشیدم و نفسمو حبس کردم ...
_خب شما برید.
_نه دخترم من بدون تو جایی نمیرم...میخوای دوباره عمت یه چیزی بارم کنه ..
_وای مامان اخه چقدر حرفای عمه برات مهمه چرا منو درک نمیکنید؟
_درکت نمیکنم ستوده ،گفتم میای باید بیای ...
بعدم گوشی رو قطع کرد و نزاشت هیچ حرفی بزنم ..
یاد حرفای برسام می افتم که چطور اون زرد انبو و به من ترجیح داد ،تازه میگفت از من قشنگ ترهه..‌والا من قشنگی ندیدم ...کاش میشد دوتا چشماشو در بیارم ...
بیفتم رو سرش و اون موهای طلایی خوشرنگشو از ریشه بکشم ...دختره نچسب ....
یاد اون صورت سفیدش میفتم وای چقدر خوب میشد که با همین دوتا دستام مشت میکوبیدم روصورتش ...انقدر میزدم که صورتش با رنگ لبو یکی بشه....
سرمو تکون میدم و از افکار مالیخویم بیرون میام ....مگه جنگه اخه ...حالا اگه ساره بود میگفت یبار میگی قشنگه ...یبارم میگی زرد انبو....