رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه :
سبحان را باید به تاریک‌ترین نقطه ذهنم منتقل می‌کردم و از او فقط یک نام می‌ماند و دیگر هیچ!
من را ترسانده بود و من دلم نمی‌خواست پایم به هیچ ماجرایی باز شود.
***
پاییز داشت نفس‌های آخرش را می‌کشید.
هوا سرد بود و گه گاهی آسمان هوس باریدن به سرش می‌زد و هوای سرد برفش می‌کرد و زمین سفید می‌شد اما طولی نمی‌کشید که باران هر چه که باریده بود را می‌شست و آب می‌کرد.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
نرگس
1به نظرم امنه جان نمیاد رمانو تکراری کنه پس سروه عاشق سبحان نمیشه میتونه سبحان مربوط بشه به قتل عرشیا و میتونه یه رابطم باشه بین عرشیا و سروه
۵ سال پیشنرگس
9توروخدا عرشیا نمرده باشه نه به رمان های دیگت نه به اینت تو روخدا تو این ارشیا رو از داستان حذف نکن اقا من دق میکنم اینجوری
۵ سال پیشHesel
23چرا نمیتونم باور کنم که عرشیا مرده🥺😭
۵ سال پیشنرگس
21مطمئنم باش ارشیا نمرده به دو دلیل یک اینکه اصلا ژانر رمان معمایی هست دو اینکه ژانر عاشقانه هم هست و مسخره نمیشه اگر سروه با این همه عشقش نسبت به عرشیا یهو عاشق یکی دیگه بشه؟
۵ سال پیشHesel
4دقیقا👌👌👌
۵ سال پیشعشقم RASWL
8عالی بود ، دلم برای سروه میسوزه
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
عسل
2تورو خدا عرشیا نمرده باشه 😢😭