آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و بیست و هفتم :
« مهرانا»
با اینکه می‌دونستم موقعیت مناسبی نیست اما صبرم تموم شده بود و دیگه نمی‌تونستم لحظه‌ای دیگه آروم بگیرم.
با استرس از سرشونهٔ جاوید به لاوین نگاه کردم که تند تند نفس عمیق می‌کشید و اشک از گوشهٔ پلک‌های لرزونش سرازیر شده بود.
آب دهنم رو قورت دادم و به آرومی صداش زدم: لاوین؟
حرفی نزد اما نگاه تارش رو بهم دوخت، برام همین کافی بود که به هوشه.
- پروا کجاست؟
لب
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
نمینویسم
27همه اینا توذهنشون هست تاوقتی بتکامل برسن اون محفظه هایادتونه حس میکنم تواونا خوابیدن
۵ سال پیشhami, kurd
13ایده بسی سس ماس داری بود
۵ سال پیشخودت فکر کن بش برش
0حاجیییی دمت جیز چی گفتی
۵ سال پیشپرپر
4عالی مرسی از پارت های قبلی بیشتر بود
۵ سال پیشاخه یکی نیست
12دلم برا پرپرم تنگیده همچنین نیوان با منگل بازیااش😢😭
۵ سال پیشحنا
12این قسمت باید مهرانا باترساش روبرو بشه وشجاع بشه
۵ سال پیشسیتا
3من هم یه دفه خواب آکرولیزیانا دیدم
۵ سال پیشAylin
8واییی خیلی جالبه که من بعضی وقتا خواب اکرولیزیانا میبینم😂😍یعنی تاحالا چند بار شده برم اکرولیزیانای فرضی خودم😂😁
۵ سال پیشمهدیه
15پس اون دایناسوری که پروا دیدتش گیاه خوار بود🙄😐
۵ سال پیشS
17حالا باحالی این که پروا الان از روی درخت بپره پایین😜😅
۵ سال پیشیه بنده خدا والا!!!
21عالی خوب بود پروا پارت بعد پیدا میشه دیگه نویسنده جون؟؟؟ پروا پیدا شه رمان یکم از حالت غمگین در میاد این طوری که من افسردگی میگیرم اگه نیاد هاعاییی ننه قلبم😐😐😐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
من
0بازم میگم رمان رو ازه شروع کردم و به نظرم پروا رو اون نفر هفتم نجات داده