آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و بیست و ششم :
نمی‌دونستم چی‌کار کنم، چی بگم یا به چی فکر کنم اما ذهنم انگار منفجر شده بود و هر لحظه زبونه می‌کشید.
به دنبال شنیدن صدای ضربان قلبش بودم اما چیزی جز صدای وحشت‌زده و گریه‌های مهرانا نمی‌شنیدم.
- دایمون... دایمون نفس نمی‌کشه، یه کاری کن.
حضور دایمون رو کنارم احساس کردم و صدای شتاب‌زده‌اش تو گوشم پیچید: برو عقب.
حرفش رو شنیدم اما نتونستم واکنشی نشون بدم، تا اینکه خودش ش
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۰۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Zahra
12وااای خدایا شکر فقط باید پروامو پیدا کنیدددد😭😭
۵ سال پیشL.D
24آقا اینا همه شون یهو متحول میشت یه سری حرف های فلسفی میزنن به عشقشون اعتراف می کنم بعد یه اتفاقی واسه اشون میوفته خیلی مشکوکه احتمالا همینه جرقه تکاملشون😐
۵ سال پیشنام خود را نمی نویسم
20یعنی چی....😐تکاملشون یعنی اعتراف به عشقشون😐
۵ سال پیشL. D
13نوچ عقلشون میرسه می فهمن عاشق شدن حداقل راجع به حسشون روراست میشن 😐
۵ سال پیشهانی
10چطور یهو در عرض یک روز فهمیدن عاشقن:٪
۵ سال پیشحوری
34اخییییییش..خوب شد نمرد ها..ولی وجود خبیثم میگه کاش مثل بازی مرکب همه بمیرن ولی ی نفر زنده بمونه..اونم با افسردگی و اینا..هیچی دیگه برم قرصامو بخورم😂😂
۵ سال پیشارغوان
27وجود خبیثت دیگه زیادی خبیثه 😐😂
۵ سال پیشهانی
8خیلی هم جالب:))
۵ سال پیشنام خود را نمی نویسم
23هووف آخیش فکر کردم جدی جدی مرد😐 کاش بدونیم پروا و نیوان چشون شده😰
۵ سال پیشTait
30خب مشخص شد که نویسنده خودش می دونه داره چی کار می کنه و نیازی نیست ی عده هی تذکرو هشدار بدن و حرص جوش بخورن ک وای نکنه رمان خودتو خراب کنی و نتونی درست روندش رو اداره کنی:/
۵ سال پیشارغوان
22پشمام😐😂💔
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
..
14واقعا نمیخوام اینو بگم اما رمان بدون پروا داره خسته کننده میشه کاش میشد اونم زودتر بیاد دوست ندارم بخاطر پروا جونم حتی یکم از علاقم به این رمان کم بشه😐🙄😔😕🙁من نظر خودمو گفتم امیدوارم کسی ناراحت نش