پارت صد و پنجاه و سوم :


فقط بهم خندیدن و بی‌حرف مشغول کار خودشون شدن که سریع ازشون فاصله گرفتم و به اطراف زل زدم.
هوا دیگه کاملا تاریک شده بود؛ حس بدی داشتم به نظرم جو جنگل یه طوری می‌اومد. احساس می‌کردم کس دیگه ای هم کنار ما هست اما خودم رو با حرف‌های از جمله " توهم زدن" قانع کردم و سعی کردم مثل بقیه خوش بگذرونم.
خیلی زود غذامونم حاضر شد و خوش و خوشان خوردیمش؛ بعد شام هم به درخواست معراج دور هم جمع Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۸۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • تنها

    0

    آخ جون گفتش گفتش گفتش💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃

    ۵ سال پیش
  • .

    0

    وای گفت بالاخره گفتتتتتتت

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️