پارت صد و سی و نهم :
تصمیم گرفتم هر چه زودتر دهنم رو ببندم تا بیشتر از این گند نزدم و فقط نظاره گر باشم ولی تا چشمم به میثم افتاد، نتونستم خودم رو کنترل کنم و نگران گفتم: میثم حالت خوبه؟ هنوزم سردرد داری؟
انگار که حواسش اصلا اینجا نباشه، با صدام و دیدن نگاه خیره‌ی بقیه روی خودش، دستی به سرش کشید و گیج گفت: نه خوبم، یکم فقط سرم تیر می‌کشه. چیزی گفتی متوجه نشدم؟
سری به نشونه‌ی نه تکون دادم و درحال
لطفا صبر کنید...
