پارت صد و چهارده :
بابا با دیدنم رنگ از رخش پرید.
- چه خبرته آقا؟ یه دو دقیقه صبر کن الان میایم دیگه.
اخمی میون ابروهام نشوندم و بدون اینکه اصلا به روی خودم بیارم که آدم کنارش پدر منه، با تندی گفتم: آقای محترم تعارف‌ها و دروغ‌هایی که قرار بود به هم دیگه بزنید و قبل از اومدن من انجام می‌دادید، من بیکار که نیستم سه ساعته اینجا وایستادم.
انگار حرفم خیلی بهش برخورد که اخم‌هاش رو توی هم کشی
لطفا صبر کنید...
