پارت صد و دوازده :
حرصی نگاه چپ چپی نثارش کردم و درحالی که دستش رو از دور گردنم باز می‌کردم گفتم: منو خر نکن برو اون‌ور ببینم؛ اصلا پاشو برو پیش همون یارو هر هر بخند.
خنده‌ی بلندی سر داد و این بار از بازوم آویزون شد که چشم غره‌ای نثارش کردم و گفتم: هر هر جدی‌ما! ولم کن حوصله ندارم.
سرش رو یکم خم کرد و درحالی که هنوز می‌خندید لب زد: بابا چته خندیدنم جرمه؟ خب خنده‌ام میاد چی کار کنم؟
از
لطفا صبر کنید...
