پارت صد و هفتم :
متعجب چند قدم عقب رفت و درحالی که دستش رو محکم روی جای سیلی‌ام فشار می‌داد، با بغض و خنده لب زد: قبول نیست، تو محکم‌تر زدی!
گوشه‌ی لبم رو خیلی کم کش دادم و درحالی که توی بغلم می‌کشیدمش زمزمه وار گفتم: دیگه بزرگی گفتن، کوچیکی گفتن. نگاه به قد و هیکلت نکن بچه، زورت به من نمی‌رسه!
سرش رو محکم روی شونه‌ام فشار داد و با ذوق بغلم کرد که با خنده گفتم: اگه می‌دونستم انقدر ندیدن م
لطفا صبر کنید...
