پارت صد و یک :
بهت زده نگاهم رو بالا کشیدم.
عاطفه؟ عاطفه اینجا چی کار میکرد؟
- اوه خانم ادیب، تو هنوز اینجا کار میکنی؟
نگاهش رو توی تک تک اجزای صورتم چرخوند و در آخر با نیمچه پوزخندی، به طرف معراج برگشت و پر عشوه لب زد: سلام آقا مدیره مدرسه نام آوران؛ حال شما؟
پر حرص دستهام رو مشت کردم و به طرف معراج خونسرد برگشتم؛ یه چیزی توی قفسه سینهام سنگینی میکرد و نفسهام رو به خس Ø
لطفا صبر کنید...
