پارت نود و پنجم :
آه از نهادم بلند شد و کلافه ازشون فاصله گرفتم که هامین پریشون خودش رو توی جای قبلی پرت کرد و سرش رو بین دست‌هاش گرفت.
بهش حق می‌دادم حالش انقدر بد باشه؛ ثمر برای اون یه چیزی فراتر از خواهر بود.
ما که فقط چند وقته می‌شناسیمش این‌طور پریشون شدیم؛ اون که از بچگی باهاش بزرگ شده و اگه چیزی‌اش بشه...
گوشه‌ی لبم رو محکم گاز گرفتم و با حرص دست‌هام رو مشت کردم؛ نگاهم رو به سمت
لطفا صبر کنید...
