پارت نود و دوم :
ترسیده چند سانتی خودم رو عقب کشیدم و همون‌طور که دست‌هام رو سپر می‌کردم تا کفشش توی دهنم فرود نیاد با بدجنسی گفتم: می‌خواستم ببینم، تو نذاشتی که!
کفشش رو محکم به بازوم کوبوند که صدای آخ من مخلوط شد با صدای قهقه بچه‌ها و نیازم پر از خشم غرید: خیلی خوشت میاد منم تاپ شلوارک بپوشم برم تو دریا ها؟
از حرفش اخم ریزی کردم و همون‌طور که با درد بازوم رو می‌چسبیدم گفتم: لازم نکر
لطفا صبر کنید...
