پارت هشتاد و چهارم :
یکم بعد، درحالی که هممون دور هم نشسته بودیم و از هر دری حرف می‌زدیم، میثم به طور خیلی ناگهانی زیر خنده زد و گفت: بابا چرا عین این پیرزن پیر مردا یه گوشه نشستید؟ مثلا تولد منه ها، یه دستی یه جیغی یه آهنگی چیزی بخونید خب پدر سوخته ها!
متعجب از لحن کش دار و قیافه‌ی شنگولش، فقط نگاهش می‌کردم که معراج خودش رو کنارش پرت کرد و با ذوق، درحالی که بی دلیل واسه خودش می‌خندید گفت: راست می
لطفا صبر کنید...
