پارت هفتاد و یک :
#معراج
با صدای ماشینی که با سرعت از جاده خیس و پر آب روبه روم رد می‌شد، دست از کار کشیدم و درحالی که هیزم‌های خورد شده رو بلند می‌کردم به نیاز زل زدم.
توی بالکن کلبه‌ی چوبی خانم جون نشسته بود و درحالی که پتوی نازک دورش رو بیشتر به خودش فشار می‌داد، با لذت به دور و بر نگاه می‌کرد.
می‌دونستم خوشش میاد؛ یعنی غیر ممکن بود کسی اینجا رو ببینه و دوستش نداشته باشه.
ی
لطفا صبر کنید...
