پارت سی و چهارم :
به جز چشم غره حرکت دیگه‌ای نکردم و به اون‌ها چشم دوختم که مامان آرمان هم متقابلا لبخند زوری زد و همون‌طور که دست مامان معراج رو توی دستش می‌گرفت زمزمه کرد: نیاز جان انقدر برای من عزیزه که حد نداره؛ شما خیلی خوش شانسید که همچین عروسی نصیبتون شده مریم خانم.
خوشحال از این حرف، با غرور به مامان معراج نزدیک شدم که خنده‌ی بلند بالایی کرد و همون‌طور که ازم فاصله می‌گرفت گفت: خب شم
لطفا صبر کنید...
