پارت دویست و بیست و یک :

چند ثانیه گذشت اما هیچی نفهمیدم تا این‌که ازم فاصله گرفت، با جاخالی دادنش زمین خوردم و همزمان دریایی از آب سرد روی صورتم ریخت.
مثل کسی که از یه دنیای دیگه اومده باشه از جام پریدم و دستم و تند تند روی صورت خیسم کشیدم.
بعد از کمی تقلا و وول خوردن روی زمین، با گرفتن ستون بلاًخره از جام بلند شدم.
پوزخندی بهم زد که اخم‌هام و بیشتر توی هم گره زدم و با انزجار پیراهن خیسم و از تنم فاصله د

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۹۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Aramesh

    9

    نکنه دخترشون و دزدیده الان داره رها رو میبره پیشش.😐چون با اون ارادی که ما میشناسیم به جز دزدیدن بچش راه دیگه ای واسه دیدنش نیست

    ۵ سال پیش
  • سارا

    7

    اه چرا آراد نبود این الان می بره پیش دخترش باز این آرمان میشه آدم خوبه

    ۵ سال پیش
  • رویا

    8

    این ارمان بود یا اراد اه فکر میکردم اراد باشع الان فهمیدم ارمان بود کاش اراد بود

    ۵ سال پیش
  • /♧

    7

    😂من هنوز سر عقیم کردن او مرده هستم هاااا باید بزنه ناکجا ابادش تا حالمو جا بیاد

    ۵ سال پیش
  • ..

    11

    😐😂😂 اَه مغزم سوخت از فکره زیاد ، الان این کیه؟ من نمیفهمم کیه! کیههه؟

    ۵ سال پیش
  • Lo

    7

    خب معلومه آرمانه دیگه

    ۵ سال پیش
  • Bahar

    4

    ارمان

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️