بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست :
خواست جلوتر بیاد که جیغ دیگه‌ای زدم و انگشتم رو به علامت نه بالا آوردم.
نفس عمیقی کشید و درحالی که عقب می‌رفت، با احتیاط، شمرده شمرده گفت: باشه، باشه... تو راست میگی، کار من اشتباه بوده، معذرت می‌خوام.
حالا بیا بشین! باهات حرف دارم.
- چه حرفی؟
- باید بدونی که اون رهات نکرده، فقط می‌خواسته ازت محافظت کنه!
انگشتم رو به سمت خودم گرفتم و عصبی خندیدم.
- از چی؟ یا از کی؟ از خود
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
☺
9بی خودی دلتونو صابون نزنین اراد نیس ارمانه😂
۵ سال پیشهلیا
10عجب زدحالی😐😂😂 ممنون که گفتی... ولی کاش آراد بود😐😥😥🥺 بالاخره داریم به قسمت های عالی رمان میرسیم😂😅🤩🤩🤩 دمت گرم نویسنده👌👏🌺
۵ سال پیشروبی
4نه بابا اراده
۵ سال پیشروبی
4اراده احتمال زیاد و مطمئنن ضد حال میزنه 😅😅
۵ سال پیشاتیش پاره
5ویییییی ننه بیگی منوو چ عاشقااااانع چشا حسوداتون کفع پام اوخییییییی
۵ سال پیشسارا
5ای خدا خواهش میکنم آراد باشه چه قشنگ اگه آراد باشه.
۵ سال پیش...
7واییییی چقد دلم میخواد بدونم کی بوده شاید دوستش الهه بوده البته اگه آراد باشه بهتره
۵ سال پیشAramesh
16جز اراد کی میتونه باشه؟ روان پزشکش که نیست چون اگه میدونست خونش کجاست نمیگفت ادرس بده بیام... بالاخره فکر میکنم به جاهای خوب رمان رسیدیم🙂✌🏻
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
هستی
3😶 چقدر رها عصبیه